Krabi ----> Pak Bara -----> Koh Lipeh

Om half 8 worden we opgepikt door een minibus die duidelijk betere tijden heeft gekend. Nog in de veronderstelling dat we meteen door gaan zijn we dan ook best verbaasd als we 5 minuten later bij een reisbureautje worden gedropt. Nog anderhalf uur wachten, want er is weer van alles aan de hand, vertrekken we dan eindelijk. Door de vertraging missen we op de Pak bara pier bijna de boot. Gelukkig kaner nog snel geld getrokken worden voordat de vijf motoren van 225 pk per stuk worden gestart. Met bulderende motoren vliegen we de rivier af naar open water alwaar we ook direct weer stil liggen. Motorpech. Een van de motoren verbruikt meer olie dan6 toeristen op het strand. Met Thaise vindingrijkheid wordt het euvel snel verholpen en kan de anderhalf uur durende reisvoortgezet worden.

Op Lipeh checken we in bij het Varin resort. Gewapend met een fles thaise whisky struinen we het strand af waar in de avonduren waar de catch of the dayvia de barbeque ons bord bereikt. Merlijn, tonijn, zeebaars, gamba's en ons onbekende vissen liggen uitgestald. Ons buikje volgegeten en dat voor slechts 5 euri. Sommige gekken zetten de wekker als ze op vakantie gaan. De onze gaat om 06.30 uur. Na het ontbijt dat inclusief is laten we ons op de strandstoelen zakken totdat de koperen ploert ons de schaduw doet opzoeken. In de avond herhalen we het ritueel met de catch of the day inclusief zonsondergang. De op de speedboot ontmoette familie uit Heijnenoord (www.svanneke.net) deelt met ons de laatste glimps van de rood wegzakkende avondzon alvorens deze naar het westen weg trekt.

Ranong ----> Krabi

Na een bustocht van6 uur, slechts 250 km afgelegd. Ranong naar Krabi met in het vooruitzicht: rode wijn, antipasti en echte pasta bij restaurant Viva. De busreis gaat in etapes waarin de mogelijkheid bestaat om tussendoor te eten, drinken en toileteren. Wearriverenin het Grand Mansion Hotel. Een oude bekende voor ons. Een enigszins vervallen chinees hotel, waar de allervriendelijkste eigenaresse ons herkent van eerdere bezoeken. De kamer is smetteloos en het bed zacht en groot. Na een stoffige busreis geen overbodige luxe. We gaan op pad. Eerst langs Vogue, hét warenhuis van Krabi. Na de aanschaf van een nieuwe Levis doen we een rondje op de 'walking street market', alleen in het weekend geopend. Natuurlijk is het verleidelijk om te kopen maar indachtigonze toch wat bescheiden IKEA-family weekend travel bags brengen wij geen enorme omzetstijging teweeg bij de uitbaters bij de vele langs de kant van de weg geposteerde kramen. Een gastronomisch hoogtepunt van deze avond is het bezoek aan VIVA wat synoniem is aan Prosciutto, Olijven, Mozzerella, panchetta verrijkt met een lekker glasrode wijnen meer goddelijks uit Italie. Meer dan voldoen lopen we boerend richting hotel.

Omdat het toch gewoon leuk is in Krabi besluiten we nog een dagje extra te blijven. We besluiten een bezoek te brengen aan het strand van AO Nang. Ondanks dat de chauffeur van desongthaw in Nederland de pensioengerechtigde leeftijd zou hebben bereikt, rijdt hij als een doldrieste jongeling opdrie wielen naar het strand. Gans Scandinavie is op deze kusten aangespoeld. Het straatbeeld wordt bepaald door BjornenAgneta,Annefrid en Bennymet blonde vlechtjes encrocs. Met dezelfde Evil Knievel racen we weer terug naarKrabi om ons des avonds te laven aan rode wijn en een kaasplateau voor 2 personen.

Prachuap->Ranong ->Phayam->Papillon wil van het eiland af!

Na een lange en zeer vermoeiende busreis van 350 kilometer dwars door Thailand, langs de Birmese grens komen we rond vier uur in Ranong aan. De koffers gooien we neer bij het Asia hotel en gaan direct op zoek naar de seveneleven voor een Gatorade voor Siem. Dan samen op een brommertje met chauffeur (arme man) naar de hot springs. Dit is een serene omgeving gelegen op 4 kilometer buiten deze vieze stad. Thaise mensen baden in warmwater bronnen en proberen vermoeide spieren en botten weer soepel te krijgen. Dat doen wij dus ook. Het is een hele beleving, maar helaas wordt mijn knie niet direct genezen.

Volgende dag op naar Koh Phayam. We ontbijten op de pier met gebakken rijst vergezeld van de indrukwekkende geuren die de diverse visfabrieken gelegen aan de monding van de rivier voortbrengen. Nee, dank u voor ons geen vissaus.Een speedboottocht van 35 minuten brengt ons naar het eiland Phayam. Bij aankomst treffen we vervuilde stranden aan. Met de brommer worden we naar de Hornbill hut getransporteerd. Dwars over het eiland op een brommer uit het jaar kruik berg op berg af. Hornbill is fully booked dus op naar smile hut. Fully booked, op naar rasta bar, fully booked en dan maar naar de laatste keuze en gelukkig beet!

Deze uitspanning moet vast een opleidingsinstituut zijn van het korps mariniers, althans onze primitieve accomodatie gelegen in het oerwoud. Teleurgesteld door het vieze strand en de primitieve omstandigheden waarin we noodgedwongen moeten bivakeren, roept Simon al direct: PAPILLON WIL VAN HET DUIVELSEILAND AF.

Ranong en omgeving houdt zich intensief bezig met tinmijnbouw. De monding van de rivier loost afvalwater afkomstig van deze industrie vrijwel rechtstreeks op de stranden van de voor de kust liggende eilanden Koh Chang en Phayam. Bovendien bevolken hippies ouder dan Methusalem het eiland. De tijd staat even stil.

Onder onze klamboe geholpen door de zegeningen van de pharmaceutische industrie vallen we in een diepe slaap. Opeens gaat de telefoon: sms van Hans (nog bedankt). Nu weten we dat klam staat voor vochtig en boe voor het afschrikken van diverse vliegende en kruipende insecten. De wekker gaat om zeven uur en dit is het sein waarop Papillon wachtte; terug naar de bewoonde wereld > Krabi!

Hua Hin -------> Prachuap Khiri Khan

Stappen tot vier uur in de ochtend en de nacht eindigt in de bar van het Hilton Hotel.Na drie uur slaap brengt de taxi ons naar het Grand Hotel Hua Hin waar de wel uitgeruste Rob en Wil al klaar zitten voor vertrek naar Bang Saphang. Wij zullen uitstappen bij Prachuap Khiri Khan om de Kolonel te ontmoeten in het Hadthong Hotel. Rob is een stuk opgeknapt liep alweer te fluiten en maakte grapjes in de taxi. Gelukkig maar, 24 februari terug voor controle.

De taxi zet ons af bij het hotel en tja, alle afscheid is moeilijk maar deze in het bijzonder. Gelukkig voelt het goed nuPap weer wat is opgeknapt. Mam is zeer positief en trekt de kar zonder problemen.Als ie nu maar eerst een motor heeft dan komt het met de spirit helemaal goed.

Prachuap is nog steedsPrachuap: ongerept en onaangetast door het toerisme. We besluiten direct nog een dag langer te blijven.In de koele hotelkamerherstellen we van onze door alcohol en slaapgebrek aangetasteconditie. De avond brengen we door in het visrestaurant naast het hotel.Diverse visgerechten doen onze tafel aan en het is goeeeeed!

Volgende dag ontmoeten we de kolonel (is manager van het hotel). Home sweet home roept hij als hij ons na 4 jaar direct herkent. Dat noem ik nog eens klantenbinding. Dan op naar het strand van Ao Manao. Dit ligt op de luchtmachtbasis van wing 53. Niets veranderd. Bekijk vooral de foto's.

Herenigd in Hua Hin

Na een goede vlucht waarbij het goed vooral gaat over de2x 3 stoelen dieSimon en ik krijgen toegewezen van een vriendelijke purserarriveren wij met een taxi in Hua Hin bij Jing. Ik meen in het raam een afspiegeling van mijn moeder te zien en ja hoor, daar zitten ze. Ma is springlevend en dat is helaas een schril contrast met Pa. Het is even wennen. Pap gaat vanmiddag weer naar de dokter en wil graag nog een paar dagen terug naar Ban Saphan, Na de koffie gaan Siem en ik op pad naar de pier. Visje eten biertje drinken. In de middag een dutje en snel op het wifinet om foto's te uploaden.

Om 5 uur komen Pap en Mam ons ophalen met de tuktuk. We wonen in een gezellig straatje met barretjes. Genoeg te doen en zien dus. Pap heeft het ook naar zijn zin en we gaan lekker eten op de pier. Na het eten slaat de vermoeidheid bij ons allen toe en paps en mams in de tuktuk naar het Grand en wij naar onze eigen toko.

Valentijnsdag uit het ziekenhuis!

Gelukkig krijgen we betere berichten. Rob mag als het goed is morgen het ziekenhuis verlaten. Hij krijgt medicatie en zal nog een paar dagen rustig aan moeten doen. Ze logeren in een luxe hotel genaamd GrandHua Hin.Ik begrijpdat ze daar nog even blijven. Misschien alsPaps goed gaat kunnen zenog een week of watvakantie houden in eenrustigere plaats dan Hua Hin. Laten we hopen dat ze ook nog even mogen genieten.

Ik wil alvast iedereen bedanken Hans en Fea, tom, Conny, Bep en Jan, Kim en Hans en kids, Martin en familie, Ad en Henny, Mascha en meer die opbeurende reacties achterlieten. Blijf vooral op de website kijken want het kan alleen maar leuker worden. Zondag vertrekken wij naar Thailand en hopen dan een video-interview te kunnen plaatsen.

Hua Hin en het ziekenhuis

Helaas zijn mijn lieve papa en mama weer terug in Hua Hin. Na twee weken hoesten en ziek zijn is Rob opgenomen in het ziekenhuis van Hua Hin met de diagnose ' tired heart' . Hij is aangesloten op zuurstof en de hartmonitor maar maakt het verder goed. Jammer genoeg zullen ze terug naar Nederland gaan als hij fit genoeg is om weer te vliegen. Dat was wel een heel bijzonder verjaardagskado.

Ondanks de tegenvallende resultaten van de genezing van mijn knie vliegen Siem en ik toch naar Thailand aanstaande zondag. We zullen niet doorvliegen naar Maleisie maar eerst mijn ouders in Hua Hin bezoeken en checken hoe het gaat. We draaien onze reisplannen om en eindigen in Maleisie als het tenminste goed gaat met Rob. Family first nietwaar.

Bangkok, Hua Hin en Bang Saphan

Inmiddels bereiken ons de eerste berichten vanuit Thailand van Rob en Wil die op 31 januari geland zijn op het nieuwe vliegveld van Bangkok. Vanuit daar zijn ze riant met de taxi naar Hua Hin vertrokken. Via internet was er al een reservering bij Jing's guesthouse vlak bij de pier, de nightmarketen het strand. Het blijkt een leuke accomodatietemidden van het bruisende avond- en nachtleven voor weinig. Na Rob'sflinke Hollandse griepaanval met verlies van een paar liter zweet gaan onze reisgenoten met de plaatselijke trein naar Bang Saphan. Een dorpje zo'n 100 km onder Hua Hin. Eindelijk rust in eenleuk bungalowtje als enige toerist in de omgeving. Kijk dáár houden zijvan!

Vandaag zijn ook onze buren Jane, Rowdy en hun zoontje Thimo gearriveerd in Bangkok. Rowdy sprak zijn verbazing uit dat er geen bruin brood te koop was maar alleen volkoren noodles terwijl Jane het woord volkoren niet kan aanhoren omdat ook zij met een flinke Hollandse griep in de Boeing 777 van Eva air stapte.

Wordt vervolgd.